تفاوت قرارداد محرمانگی و عدم افشای اطلاعات

بسیاری از افراد ترجیح می دهند بدون داشتن قرارداد و با تکیه بر اعتماد به کار خود ادامه دهند. تجربه نشان داده است که این کار بسیار اشتباه است.
قرارداد عدم افشای اطلاعات (NDA) توافق نامه ای حقوقی و قانونی است که طرفین قرارداد را از افشای اطلاعات و اسرار طرف مقابل باز می دارد. در واقع یک قرارداد NDA رابطه ای محرمانه برای حفاظت از اطلاعات سری و مهم بین طرفین برقرار می کند. طرف یا طرفینی که قرارداد را امضا می کنند متعهد می شوند که اطلاعات حساس و محرمانه ای که ممکن است به دست آورند در دسترس دیگران قرار نمی گیرد. این قرارداد عموما در روابط تجاری استفاده می شود.

اما در مورد قرارداد محرمانگی میتوان گفت که :

در یک فعالیت تجاری، موقع بستن یک قرارداد یا در حین انجام یک پروژه اطلاعات مختلفی بین طرفین رد و بدل میشود.
داده هایی که یکی از طرفین به دیگری میدهد یا داده‌هایی که حین انجام پروژه تولید میشوند از جمله اطلاعات تجاری، کدهای نرم افزاری، اطلاعات محرمانه مدیریتی و …برای حفظ از این داده ها، طرفین باهم توافقاتی میکنند
در عدم افشا، توافقات محدود به افشا نکردن اطلاعات هست و در محرمانگی، گیرنده اطلاعات موظف به انجام کارهایی برای حفاظت از اطلاعات انجام میدهد.
اسناد رو در شرایط خاص و در مکان خاص مثلا گاوصندوق نگه داری می کند، اطلاعات نرم افزاری رو رمزنگاری می کند، بکاپ ها را در جای مشخصی نگه داری می کند و …

افشای اطلاعات برای دهنده اطلاعات خسارات زیادی میتواند داشته باشد، برای همین معمولا در این قراردادها جریمه هایی هم درنظر گرفته میشوند که اگر کسی از طرفین اطلاعات را افشا کرد و یا چارچوب های مشخص شده را رعایت نکرد، باید خسارت پرداخت کند.

تصویر دو فرد در حال امضای قرارداد است  است که در گوشه سمت راست تصویر عبارت "آپلا مرجع خدمات حقوقی "نوشته شده است
contracts

۱-تفاوت اول این است که دامنه قرارداد عدم افشای اطلاعات وسیع تر بوده و می تواند شامل هرگونه اطلاعات خصوصی و شخصی بشود. در حال که قرارداد محرمانگی اغلب برای اطلاعاتی با ماهیت محرمانه مثل اسرار تجاری یک شرکت به کار می رود.

۲- تفاوت دوم این است که در قرارداد عدم افشای اطلاعات ، صرف عدم انتشار و رازداری کفایت میکند ، به عبارت دیگر هدف ترک فعل افشای اطلاعات است. اما در قرارداد محرمانگی، متعهد باید علاوه بر ترک فعل ، اقداماتی نیز در جهت مراقبت از اطلاعات انجام دهد. مثلا مدارک را در گاو صندوق قرار دهد یا داده های کامپیوتری را رمزگذاری کند.

۳-قرارداد عدم افشا اغلب در جایی به کار می رود که جایگاه طرفین در قرارداد برابر است. مثل قرارداد مشارکت دو سرمایه گذار. در حالیکه قرارداد محرمانگی اغلب جایگاه طرفین متفاوت بوده و تعهداتی را به طور یکجانبه بر یکی از طرفین تحمیل می کند. مثل قراردادهای بین کارفرما و کارگران.

۴-از جهت عملی، قرارداد عدم افشای اطلاعات بیشتر در آمریکا رایج است و استفاده از محرماتگی در سایر کشور ها. در نهایت باید بگوییم که تفاوت های ذکر شده در عمل الزامی را بر طرفین قرارداد تحمیل نمیکند و در بسیاری از موارد انتخاب هر یک از این عناوین می تواند بیانگر اهداف طرفین باشد. اما آنچه بیشتر اهمیت دارد محتوای قرارداد است .

.

.

.

امیدوارم این مطلب براتون مفید باشه  

اگه تو مسائل حقوقی نیاز به کمک داشتی رو ما حساب کن

برای مطلع شدن از انتشار سایر مقالات، در خبرنامه عضو شوید :


دیدگاه خود را بنویسید:

آدرس ایمیل شما نمایش داده نخواهد شد.

فوتر سایت

سایدبار کشویی

درباره آپلا

درباره آپلا

آپلا اولین مرجع حقوقی مختص مسائل حقوقی کسب و کارهای نوپا و تجارت الکترونیک است. خدمات آپلا شامل تنظیم قرارداد، بررسی قرارداد، مشاوره حقوقی و امور دادرسی است. تیم ما از چند تن از دانشجویان حقوق دانشگاه تهران و منتور کسب و کارهای نوپا تشکیل شده است. همچنین، وکلای دادگستری حاذقی نیز آپلا را در مسیر هموارسازی مسائل حقوقی کسب و کارهای نوپا، همراهی می کنند.

شبکه‌های اجتماعی

پست‌های اخیر